اسلام در مقام پاسخگويى به تمام نيازهاى روحى و جسمى بشر، در
اين زمينه نيز دستورهايى داده است . امام رضا عليه السلام مى فرمايد:از لذتهاى دنيا، براى خود سهمى برگزينيد، و خواسته هاى مشروع خود را
بر آوريد تا آنجا كه به مردانگى و شخصيت شما، ضربه اى نزند و از اسراف و تندروى به
دور باشيد و با اين كار براى كارهاى دنيا كمك بگيريد.
غريزه نياز به تفريح ، اگر آزاد و كنترل نشده
باشد؛ به طور حتم زيانهايى را به دنبال خواهد داشت . لذا آن گرامى شرايطى را تذكر
مى دهد: همچون منافى بودن با مردانگى و اجتناب از زياده روى تا مردم تفريحات سالم
را از ناسالم بازشناسند و راه غلط را نپويند. اميرالمومنين عليه السلام نيز تفريح
را كى از وظايف روزانه مردم با ايمان مى داند: و مى فرمايد: شبانه روز افراد مومن بايد سه قسمت باشد: قسمتى براى راز و نياز با
پروردگار و قسمتى براى اصلاح امر معاش و تامين زندگى و بخشى براى بهره بردارى از
چيزهاى حلال و نيكو.
تفريح سالم و ناسالم
گفتيم : تفريح از نيازهاى طبيعى آدمى است ؛ ولى اين احتياج را، بايد
از مجراى صحيح برآورد. براى اين منظور ابتدا بايد تفريح سالم را از ناسالم تشخيص
دهيم تا لحظه اى تفريح را در مسير شكست و بدبختى ، صرف نكنيم .
اصولا تفريح بايد يك
وسيله براى تقويت قواى روحى و جسمى باشد؛ ونيز موجب نشاط روان و عاملى براى جلوگيرى
از فحشا گردد؛ و تفريح هايى كه اين دو اثر را ندارند، بلكه هم موجب اختلالات روانى
وهم باعث ترويج فحشا و جنايات مى باشد، بايد دورى كرد. پس تفريح نه تنها جنبه
سرگرمى دارد، بلكه عاملى است براى تامين سلامتى جسمى و روانى ، فردى و اجتماعى و هر
سرگرمى كه فاقد اين اثر باشد نمى توان بر آن نام تفريح گذاشت .
لزوم ايجاد وسايل تفريحجامعه امروز به وسايل تفريح نياز دارد. بديهى است تنها شناخت تفريح
سالم از ناسالم ، نمى تواند اجتماع آلوده ما را اصلاح كند، ما پس از آن كه راه صحيح
سرگرمى را از راه خطرناك آن تشخيص داديم ، بايد بگوشيم وسايلى را كه موجب تفريح
سالم است ، آماده سازيم . اگر افراد اجتماع از وسايل سرگرمى سالم و بى خطر برخوردار
و به ضرر و عواقب زيانبار و خطرناك آشنا باشند، با دست خود گور خود را نمى كنند، و
از خطر اخلاقى و روانى محفوظ مى مانند. بيشترين مردم چنانند: با اينكه مى دانند و
مى بينند راه پر خطرى را مى پيمايند؛ و هر لحظه با شكست هاى اخلاقى روبرو هستند و
خود را باز نمى دارند.
اينگونه افراد بايد هميشه از دسترسى به عوامل خطر دور باشند
و راه كاميابى از وسايل صحيح و اساسى را به رويشان گشود